![]() |
|
|
|
De zoektocht De nalatenschap van mijn vader, die vroeger werkzaam was bij Pakhuismeesteren en Pakhoed, omvatte ondermeer de originele oorkonde die is opgemaakt ter gelegenheid van de onthulling van De Lastdrager in 1950. Een paar jaar heeft deze oorkonde min of meer onopgemerkt in mijn werkkamer gehangen, tot het moment dat ik er meer van wilde weten. Een zoektocht op Internet leverde de aanwijzing op dat het beeld gered was van de sloop en ergens in Rotterdam zou hangen aan "het pand van General Motors aan het Parmentierplein". Op 23 juli 2007 heb ik samen met mijn oudste dochter de zoektocht ondernomen. In de omgeving van het Parmentierplein hebben we alle gevels bekeken, maar zonder resultaat. Tijdens de tweede ronde hadden we meer succes: het beeld bleek niet aan een gevel te hangen maar op een sokkel te staan naast de ingang van een bedrijfsgebouw. Met de oorkonde onder de arm zijn we naar de receptie van het bedrijf, C. Steinweg Handelsveem, gegaan. De twee dames hoorden verbaasd ons verhaal aan, maar de oorkonde zag er toch wel erg echt uit. Daarna volgde een gastvrije ontvangst door de directiesecretaresse en een gesprek over het beeld, mijn vader en het bedrijf waar hij ooit gewerkt had. Aangezien Steinweg Handelsveem dit jaar (2007) een jubileum viert wilde men graag in bezit komen van een afschrift van de oorkonde. Dat was een goede reden om deze site te maken met daarop alle informatie die onze zoektocht heeft opgeleverd. Er was echter nog een reden: ons werd verteld dat veel mensen die in de buurt woonden van De Eersteling het beeld missen. Dankzij deze site kan vanaf iedere plek op de wereld De Lastdrager bekeken worden. Mensen die nieuwe informatie of materialen hebben kunnen via E-mail contact zoeken (klik op contact). Tenslotte nog de vraag: hoe is mijn vader aan de oorkonde gekomen. Het antwoord is simpel: bij een grote schoonmaak van het Pakhoed-gebouw aan De Boompjes in Rotterdam is de oorkonde destijds boven water gekomen. Niemand had door dat het iets bijzonders was en niemand wilde 'm hebben waarna de oorkonde in de vuilnisbak verdween. M'n vader heeft 'm toen gelukkig gered. De reden dat hij de oorkonde wel wilde hebben was dat degene die de oorkonde had gecalligrafeerd, dhr. Beun, ook ooit een gelukwens voor de geboorte van zijn dochter had gemaakt (in opdracht van Pakhuismeesteren). Het ging mijn vader dus vooral om de maker van de oorkonde. Vervolgens heeft de oorkonde vele jaren bij mijn ouders in huis gelegen en zelfs een aantal verhuizingen overleefd. Gelukkig maar! Harry van Boven
|
|
Disclaimer
Aan de informatie op deze website kunnen
geen rechten worden ontleend en de eigenaar/beheerder c.q. de auteur(s)
nemen geen verantwoordelijkheid voor de consequenties van het gebruik
van de geboden informatie.
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |